Rozdział 7

Nuta, którą uwielbiam. Moja ulubiona piosenka Demi, a teraz  koniec pogaduch i zapraszam do rozdziału :)

-------------------------------------------------------------------------
-Nie dostałam roli drugoplanowej. Dostałam główną rolę!- Wleciałam w objęcia chłopaka, który stał naprzeciwko mnie z rozłożonymi rękami.(Brawo dla Riki (Rika), która cholernie szybko mnie rozgryzła! Mogłam się bardziej postarać. Uhhh!-od aut. )- Powiedzieli, że nie widzieli nikogo takiego dobrego na to miejsce jak ja!
-Gratuluję!( Tu nastała dość  długa chwila w pisaniu, bo szukałam mojego notesika. xD-od aut.)-Mówiłem, że się nadajesz!- Lekko wychylona z uścisku odpowiedziałam z bólem w głosie:

-Niestety miałeś racje.-Oznajmiłam i odlepiłam się od jego torsu. W tym momencie z sali wyszedł jeden z producentów i reżyser. Podeszli bliżej nas, pogratulowali serdecznym uściskiem w dłoni i wręczyli nam nasze scenariusze, po czym odeszli rzucając tylko 4 zdania.
-Dobrze wykujcie tekst. Jutro jest przymiarka kostiumów i pierwsze zdjęcia. Dziś idźcie świętować. Ten film będzie hitem!- Spojrzeliśmy na siebie rozśmieszeni i trzymając się pod ramię wyszliśmy z budynku. Przemierzaliśmy spokojnie ulice tak wielkiego miasta patrząc jak obok nas piętrzą się ogromne drapacze chmur, a przed nami słońce rozpoczyna swą wędrówkę ku dołowi, aby ustąpić miejsca księżycowi. Ciepłe powietrze lekko owiewało nasze ciała. Było tak przyjemnie! Oczywiście do momentu aż nie byliśmy pod moim domem. Wtedy wszystko prysło jak bańka mydlana, bo musieliśmy się pożegnać. Żadne z nas nie wiedziało co zrobić, powiedzieć. Po prostu każde z nas oddaliło się w własną stronę.
-Laura pamiętasz co powiedział reżyser?- Spytał mnie kiedy wyszedł z mojej posesji. Uśmiechnęłam się lekko i odpowiedziałam.
-Wkujcie tekst na pamięć?
-Nie, raczej chodziło mi o to, że mamy świętować.
-A, to o tym mowa.
-Wiesz tak sobie pomyślałem... -Zawahał się chwilowo i mrużąc oczy podszedł bliżej mnie.- Może dałabyś się zaprosić dzisiaj do LaParis na kolacje? Tak wiesz..., żeby poświętować.- Powiedział nie pewnie i czekał na moją odpowiedz. Ja oczywiście długo myślałam nad tym, bo tak już mam: jestem rozważna, ale przyznam ucieszyła mnie ta propozycja.
-Z przeogromną chęcią.- Odpowiedziałam i weszłam do mojego słodkiego domku. Ukradkiem spojrzałam przez okno i zobaczyłam jak blondyn podskakuje na chodniku z radości.  Zaśmiałam się sama do siebie i poszłam się wyszykować, lecz zanim rozpoczęłam długą wędrówkę do piękności odebrałam sms'a, którego dostałam 2 sekundy temu.
-Zapomniałem ci powiedzieć, że przyjdę po ciebie o 20.00 :*- Ross

Teraz już chyba oszalał! Mam niecałe 2 godziny do zrobienia się na bóstwo. Dwie godziny!!! No tak jak będę tu dłużej bezczynnie stała to będę miała jeszcze mniej czasu. Zabrałam się, więc za przyszykowanie ubrań i pielgrzymkę  do łazienki.



----------------------------------------------------------------------------
Hejo my lovers!

Dzisiaj przybywam z krótkim rozdziałem tylko dlatego, że przecież nie musicie wszystkiego wiedzieć od razu. Dosłownie jak w szkole. Nauczyciele ciągną wam jeden temat 2 lekcje,  a i tak wszystkiego się dowiesz dopiero w następnej klasie. Life is brutal! Przepraszam też, że nie było mnie 4,5,4,5,4,5,4,5, lub 4 dni kto by to liczył, a to wszystko tylko dlatego, że miałam kupę (Kupęę- xd) roboty związanej z moją przeprowadzką. Do zob... Aha, jeszcze jedno! Jeśli macie do mnie jakiekolwiek pytania np. Jak się masz?, Ile waży twój kot? itp. pytać śmiało w komentarzach. Bye!